Refugees Escape Route

Αυτάρχισμός και φασισμός, τα επόμενα πολιτικά συστήματα που θα φέρει η Νέα Τάξη Πραγμάτων

Ό,τι και να ήταν αυτό που λεγόταν δημοκρατία μέχρι σήμερα ξεχάστε το...!
Φυσικά, αυτό που είχαμε και ακόμα έχουμε και που ονομάζεται αντιπροσωπευτική δημοκρατία, στην πραγματικότητα ποτέ δεν ήταν δημοκρατία, αλλά μια ολιγαρχία που νομιμοποιούταν με τη διαδικασία των κομματικών εκλογών.

Σύμφωνα τώρα με τις νεότερες απόψεις που ήδη σχηματοποιούνται, η παγκοσμιοποιημένη οικονομία βρίσκεται στη γωνία ενός τριγώνου του οποίου τις άλλες δύο γωνίες κατέχουν η αντιπροσωπευτική κοινοβουλευτική δημοκρατία και ευρύτερες υπερεθνικές οντότητες.
Και οι τρεις πιο πάνω κορυφές του παγκόσμιου αυτού τριγώνου δεν μπορούν να συνυπάρξουν και κυρίως δεν μπορεί πλέον να συνυπάρξει και να επιβιώσει η κοινοβουλευτική δημοκρατία, με καμία από τις δύο άλλες.

Μόνος του ένας λαός, οργανωμένος με κοινοβουλευτική δημοκρατία, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την επίθεση της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Αναγκαστικά και προκειμένου να περάσουν οι επιταγές της τελευταίας, ο λαός αυτός θα πρέπει να χάσει την εθνική του κυριαρχία υπέρ των δανειστών και ταυτόχρονα το σχετικό πολιτικό σύστημα της κοινοβουλευτικής του δημοκρατίας θα γίνει αυταρχικό, διαφορετικά ο λαός είναι αδύνατο, χωρίς αυταρχικό εξαναγκασμό να δεχτεί τα μέτρα που επιβάλουν οι δανειστές. Μια πρώτη εικόνα αυτού του αυταρχισμού τηςπαγκοσμιοποιημένης οικονομίας που επιβάλλεται στο λαό μέσω του κοινοβουλευτικού συστήματος, τη ζούμε εμείς εδώ στη Ελλάδα σήμερα και τα πράγματα φυσικά θα γίνουν ακόμα χειρότερα.

Η αντιμετώπιση του τέρατος της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας μπορεί να γίνει, μας λένε οι νέες αυτές απόψεις, μόνο με αντίπαλο δέος την άλλη κορυφή του τριγώνου, δηλαδή με αντίπαλο υπερεθνικές οντότητες. Όμως και στην τελευταία περίπτωση αφενός ο λαός θα χάσει την εθνική του κυριαρχία, αφετέρου το κοινοβουλευτικό σύστημα στην ουσία καταργείται και πάνω στο λαό θα ασκείται η εξουσία της υπερεθνικής οντότητας. Μια εικόνα από το μέλλον μιας τέτοιας υπερεθνικής Ευρωπαϊκής Ένωσης γίνεται ήδη αντιληπτή από τώρα, με τη δημοσιονομική πειθαρχία που συμφέρει τη Γερμανία.

Ως αποτέλεσμα αυτού του ήδη εμφανισθέντος αυταρχισμού που ασκεί το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα μέσω των ολιγαρχικών κοινοβουλευτικών συστημάτων σε βάρος των λαών, άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους σε όλα σχεδόν τα κράτη, φασιστικά κινήματα που τυχαίνουν της υποστήριξης μεγάλου πλήθους των αντίστοιχων λαών, ενώ στην ουσία και σε βάθος χρόνου εξυπηρετούν απόλυτα το στόχο της Νέας Παγκοσμιοποιημένης Τάξης Πραγμάτων.

Μια μόνο εναλλακτική λύση μπορεί να υπάρξει σ’ αυτόν τον εξελισσόμενο παγκόσμιο παραλογισμό της επίθεσης του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, του αυταρχισμού της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και του ανερχόμενου φασισμού. Η λύση αυτή ακούει στο τετριμμένο και πολυφορεμένο όνομα «δημοκρατία». Όμως, με την έννοια της πραγματικής συμμετοχής των ίδιων των λαών στο πολιτικό σύστημα των χωρών τους και στις αποφάσεις που λαμβάνονται. Μιλάμε δηλαδή για μια πλήρη κοινωνικοποίηση των αντίστοιχων κρατικών μηχανισμών που αυτή τη στιγμή έχουν αυτονομηθεί από τις αντίστοιχες κοινωνίες και ελέγχονται από τις χρηματαγορές. Διαφορετικά, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί η παγκοσμιοποιημένη πλέον οικονομία των χρηματαγορών.

Οι Ισλανδοί έδειξαν το δρόμο, αλλά αυτό το μικρό παράδειγμα, για να έχει επιτυχία και μέλλον, θα πρέπει να γενικευτεί.

Πηγή

Συνταγη για Απελευθερωση ;

Η πολυπόθητη Ελευθερία θα επιτευχθεί όταν μία κρίσιμη μάζα Ελλήνων, δηλώσει: «Εμείς διαχωριζόμαστε από το κατοχικό καθεστώς. Διαρρηγνύουμε βιαίως όλους τους δεσμούς. Ανεξαρτητοποιούμαστε. Αυτοανακηρυσσόμαστε σε Συντακτική Εθνοσυνέλευση. Αρνούμαστε υπακοή στους κατοχικούς νόμους της ληστοσυμμορίας Σαμαρά». Όλες αυτές οι φράσεις σημαίνουν διαίρεση, διχασμό, απόσχιση, ανατροπή, επανάσταση. Πουθενά, ούτε κατά διάνοια, δεν υπονοείται ενότης.

Βίκτορ Όρμπαν: "Η Ευρώπη ή πρέπει να είναι χριστιανική ή δεν θα υπάρχει"

π
Μια πολύ σημαντική συνέντευξη έδωσε ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν στην γερμανική Frankfurter Allgemeine Zeitung και μας έκανε να αναλογιστούμε ότι τέτοιο είδος ηγέτη πολύ δύσκολα θα δούμε στην Ελλάδα.

Κύριε Πρωθυπουργέ, έχετε επικριθεί από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ στις Βρυξέλλες, όπως κανένας άλλος επικεφαλής κυβέρνησης. Θα συζητήσουμε για αυτό λίγο αργότερα. Αλλά πρώτα μας ενδιαφέρει να μας πείτε πώς βλέπετε την κατάσταση στην Ευρώπη.

Μέσα στη σκέψη μου έχω ένα χάρτη μπροστά μου. Και αυτό που βλέπω με γεμίζει με εξαιρετική ανησυχία. Όταν κοιτάζω την ανάπτυξη του κόσμου μέσα στα επόμενα είκοσι χρόνια, βλέπω σε αυτό το χάρτη μια Ευρώπη αδύνατη όσο ποτέ. Χάνουμε συνεχώς τον σημαντικό μας ρόλο και υποβαθμιζόμαστε σε αριθμούς σε σύγκριση με το σύνολο του παγκόσμιου πληθυσμού, αλλά και σε σύγκριση με την προηγούμενη Ευρώπη. Το μερίδιό μας στο παγκόσμιο εμπόριο και το παγκόσμιο ΑΕΠ εξακολουθεί να μειώνεται. Στην ευρωπαϊκή δημοκρατία μας και στο οικονομικό και κοινωνικό μας σύστημα όλο και περισσότεροι άνθρωποι χάνουν την Ευρωπαϊκή τους αυτοπεποίθηση, επειδή βλέπουν ότι εκείνοι που έφτιαξαν την οικονομία και την κοινωνία τους με διαφορετικό τρόπο από ό, τι εμείς είναι πιο επιτυχημένοι σε κάθε επίπεδο από ό, τι είμαστε εμείς.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Έχω αυτή την αίσθηση ότι η πλειοψηφία των ηγετών της Ευρώπης έχουν χάσει την πίστη τους σε ό, τι έκανε την Ευρώπη μεγάλη και ισχυρό παράγοντα επιρροής στον κόσμο. Επιπλέον, φαίνεται σαν να είναι κάτι ντροπή ή κάτι απαγορευμένο να μιλάμε για αυτό το θέμα. Δεν μπορούμε να μην δούμε ότι αυτοί που έρχονται τώρα, υποστηρίζουν σταθερά την πνευματική ταυτότητά τους: οι μουσουλμανικοί λαοί το Ισλάμ, οι ασιατικοί λαοί τις ασιατικές τους παραδόσεις και το πνευματικό σύστημά τους. Δεν έχει να κάνει μόνο με το Θεό, αλλά και με τον πολιτισμό που έχει επηρεαστεί από τις παραδοσιακές πεποιθήσεις τους. Εμείς από την άλλη πλευρά απορρίπτουμε τη δύναμη που προέρχεται από το γεγονός ότι αυτός είναι ένας κόσμος χριστιανικής κουλτούρας. Εκείνοι που είναι πετυχημένοι βεβαιώνουν ότι δεν υπάρχει μέλλον χωρίς παιδιά και οικογένεια.

Πιστεύετε ότι η Ευρώπη αρνείται τις ρίζες της;

Εμείς δεν θεωρούμε ως κάτι αξιέπαινο το να μιλάμε για τους παραδοσιακούς τρόπους ζωής, είναι κάτι που είναι ήδη έξω από τη μόδα ή είναι ξεχασμένο. Έχω αυτή την αίσθηση ότι για χάρη της συζήτησης πάνω στον πολιτισμό και την πολιτική ορθότητα δεν μιλάμε πλέον για τα θέματα που είναι αναγκαία ώστε να μπορούμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε ως ένας σημαντικός πολιτισμός. Υπάρχει κάτι που καλώ μια κρυφή ή μια μυστική Ευρώπη. Αυτό είναι κάτι που σπάνια συζητείται ως θέμα στο κοινό. Και αυτό δεν συμπίπτει με την ευρωπαϊκή αξίωση, να αποκτήσουμε και πάλι μια καθοριστικής κατεύθυνσης νοοτροπία στον πολιτισμό και την πολιτική.

Αναζητάτε υποστήριξη στη θρησκεία, το έθνος και την οικογένεια. Δεν έχει προχωρήσει η πρόοδος σε μια διαφορετική κατεύθυνση; Μακριά από το έθνος, μακριά από την οικογένεια, μακριά από τη θρησκεία;

Αυτός είναι ένας από τους λόγους για την πρόκλησή μου. Υπάρχει στην πραγματικότητα μια ερμηνεία για την ευρωπαϊκή ιστορία, το ευρωπαϊκό μέλλον, στο οποίο προχωρούμε από τη θρησκευτικότητα στην εκκοσμίκευση της θρησκείας, από το παραδοσιακό μοντέλο οικογένειας προς την κατεύθυνση των διαφόρων μοντέλων οικογένειας, και από τα έθνη προς τον διεθνισμό και την ενσωμάτωση διαφορετικών πολιτισμών. Αυτό που έχω στο μυαλό είναι σαφώς προς την άλλη κατεύθυνση. Το επίμαχο σημείο είναι αυτό που είναι μπροστά και αυτό που είναι πίσω. Αμφισβητώ ότι αυτό που εκφράζεται στον Ουγγρικό Σύνταγμα ερμηνεύεται ως κάτι που ανήκει στο παρελθόν. Διότι, όταν κοιτάζω τον παγκόσμιο χάρτη, τότε τα πράγματα για τα οποία μιλώ είναι εκείνα που μπορούν να προσφέρουν μια λύση στη συρρικνωμένη ευρωπαϊκή επιρροή στον κόσμο.

Ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ ορίζει ότι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι απαραβίαστη. Περιλαμβάνει όλα τα επιτεύγματα του ευρωπαϊκού δικαίου. Άλλωστε όλα αυτά είναι η κληρονομιά της δυτικής χριστιανικής μας παράδοσης. Πώς γίνεται αυτό να μην σας είναι αρκετό;

Όλα αυτά είναι υπέροχα και καλά. Σεβόμαστε ο ένας τον άλλον, και για να γίνει σωστή δουλειά πρέπει να υπάρχει ένα ορισμένο συνταγματικό πλαίσιο που δεν πρέπει να αμφισβητείται. Αλλά πού είναι η ζωή; Εγώ δεν την βλέπω στα Ευρωπαϊκά έγγραφα, αλλά και στον πολιτισμό της καθημερινής ζωής. Μερικές φορές φουντώνει, δεν θέλω να το αρνηθώ. Στη συνέχεια, αυτό προκαλεί πολλές συζητήσεις. Για παράδειγμα, όταν ο Σαρκοζί εμφανίστηκε ένιωσα μια λάμψη του Ντε Γκωλ, αυτή τη δόξα, και δεν χρειάζεται να είσαι Γάλλος για να έχεις την αίσθηση ότι υπάρχει κάτι σοβαρό εδώ. Ή όταν είδα μια θάλασσα από γερμανικές σημαίες σε ένα διεθνές αγώνα ποδοσφαίρου για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό - με το μήνυμα: Είμαστε οι Γερμανοί και θα επικρατήσουμε γιατί είμαστε οι ισχυρότεροι. Δεν πρέπει κάποιος να έχει φόβο, επειδή μπορεί να το δει: κάτι σοβαρό αναπτύσσεται στη Γερμανία. Ή αν οι Πολωνοί πουν: Εμείς οι Πολωνοί έχουμε μια τόσο ισχυρή χώρα που οι ευρωπαίοι ιθύνοντες δεν μπορούν να μας αγνοήσουν. Υπάρχει βούληση, υπάρχει ενέργεια, υπάρχει μια αξίωση που περιμένει.

Πώς μπορεί ένα ευρωπαϊκό πνεύμα να αναπτυχθεί μακριά από εθνικισμούς;

Δεν θα ήθελα να φανούν αυτές οι δηλώσεις ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως αντίδραση στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την ολοκλήρωσή της. Θα ήθελα, να δω στις Βρυξέλλες και αλλού να μην αντιδρούν σαν η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση να βρίσκεται υπό απειλή από αυτό. Τα έθνη χωρίς χαρακτήρα και φιλοδοξίες δεν είναι σε θέση να κάνουν την Ευρωπαϊκή Κοινότητα μεγάλη. Ως Ευρωπαίος χαιρετίζω αυτές τις περιστασιακές εξάρσεις.

Η Ευρώπη έχει συγχωνευθεί, γιατί τα έθνη τους έχουν παραιτηθεί από μέρος της κυριαρχίας τους. Αυτό ήταν ένα μάθημα από δύο παγκόσμιους πολέμους, σήμερα αποτελεί την απαίτηση για την παγκοσμιοποίηση. Νομίζετε ότι τα κράτη που έγιναν κυρίαρχα μετά το 1989, μπορούν να αντισταθούν;

Δεν ξέρω αν η απάντησή μου θα είναι κάτι για το οποίο εγώ θα με επέπλητταν στην Γερμανία. Αλλά αφού αναφερθήκατε στην ιστορία: οι παγκόσμιοι πόλεμοι μπορεί να θεωρηθούν ως πόλεμοι μεταξύ εθνών. Ωστόσο, φοβάμαι ότι η τραγωδία είναι μεγαλύτερη. Ήταν ο εσωτερικός εμφύλιος πόλεμος του πολιτισμού μας. Ότι ο πολιτισμός έχει τραυματιστεί τόσο, που θα μπορούσε να επιφέρει την πτώση μας. Η δημογραφική επίδραση είναι σαφής, οι συνέπειες της οικονομικής πλευράς είναι σαφείς. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Ευρωπαίοι στερήθηκαν τα μέσα για να διαμορφώσουν το δικό τους μέλλον, τόσο στην ανατολή όσο και στην δύση. Αυτό που συνέβη σε εμάς, τους Ευρωπαίους του 20ου αιώνα, ήταν ένας εμφύλιος πόλεμος μέσα στο Χριστιανισμό. Ο καλός Θεός έχει δημιουργήσει κάθε άνθρωπο σύμφωνα με τη δική Του εικόνα. Ως εκ τούτου, δεν θα πρέπει να επιτρέπεται να καταστρέφουμε ο ένας τον άλλον. Αυτή είναι η πηγή του ευρωπαϊκού πνεύματος. Κατά συνέπεια, ο Schuman, δήλωσε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ότι η Ευρώπη ή πρέπει να είναι χριστιανική ή δεν θα υπάρχει.

Mr. Σόιμπλε πες αλεύρι: Η Ισπανία σε γυρεύει…

Ανυπολόγιστη καταστροφή θα σήμαινε για την Ευρωζώνη ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας, δήλωσε και ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι εάν η ίδια η χώρα επέλεγε να αποχωρήσει από τη ζώνη του ευρώ, δεν θα μπορούσε κανείς να την 
αποτρέψει:

«Εάν με ρωτούσαν τι είναι καλύτερο για την Ελλάδα, θα συμβούλευα να μείνει στο ευρώ», 
τόνισε ο Σόιμπλε, 
επαναλαμβάνοντας ότι οι συνέπειες από το αντίθετο θα ήταν απρόβλεπτες, 
και εξέφρασε την ικανοποίησή του για το αποτέλεσμα της απομείωσης 
του ελληνικού χρέους και της συμμετοχής των ιδιωτών πιστωτών.

Υπενθυμίζεται, ότι παρόμοιες δηλώσεις έκανε στο BBC κατά τη διάρκεια 
συνέντευξής της και η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ. Πρόκειται
 προφανώς για μια ακόμη απόδειξη ότι οι Γερμανοί έπαιξαν ένα παιχνίδι
 στους Έλληνες πολιτικούς επιτυγχάνοντας και τους δυο στόχους που είχαν
 θέσει: Και να υιοθετηθούν τα σκληρά μέτρα με την Ελλάδα να υπογράφει το
 δεύτερο Μνημόνιο και να μην εγκαταλείψει την Ευρωζώνη.
Καλό το παιχνιδάκι με την Ελλάδα φίλοι Γερμανοί, τώρα όμως αρχίζουν
 τα δύσκολα. Μπορεί να κορόιδεψαν τους γνωστούς αφελείς των 
Αθηνών (στα θέματα ασφαλείας και άμυνας να δεις επιτυχίες), να τους
 δούμε τώρα όμως που ετοιμάζεται να σκάσει στα χέρια τους η Ισπανία
 πόσο «μάγκες» θα αποδειχθούν…

Απο defencepoint.gr